Auteur: Bram Wolthoorn

Op vrijdag 24 april is Johannes Marinus Bergmans overleden. Hans werd geboren op 19 maart 1937 aan het Janneweken, waar hij tot aan zijn overlijden woonde. Hij was de oudste van 4 kinderen, 3 jongens en een meisje. Zijn moeder overleed vroeg en zijn vader hertrouwde. Het was een hecht gezin. Hans trouwde met Maatje en samen waren ze dolblij met hun dochter Monique. Hij werkte als opticien en was ruim 47 jaar verbonden aan de zaak aan het Havenpark. Hans was een sportieve man, op zijn 86ste sportte hij nog bij Laco. Al was dat op het laatst meer voor de gezelligheid. Toen zijn vrouw Maatje in 2020 moest worden opgenomen in de Cornelia bezocht hij haar dagelijks, behalve de dagen dat hij als vrijwilliger in het Watersnoodmuseum was. Ook was hij bijna 30 jaar bij de vrijwillige brandweer.
Hans was een positief ingesteld mens. Ondanks zijn lichamelijke beperkingen. Hij genoot tot het laatst van een rondje op zijn scootmobiel door de polder, samen met dochter Monique. Nog maar kortgeleden vierde hij met zijn familie in het huis van zijn dochter en schoonzoon zijn 89ste verjaardag. Hij hoopte ook zijn 90ste nog te kunnen vieren. Maar zo heeft het niet mogen zijn.
Hans was vaste bezoeker van de Vrijzinnige Gemeente in de Gasthuiskerk, altijd samen met zijn zus Ria en zijn broer Henk op de tweede rij. Trouw lid van onze gemeente. Helaas lukte het in het laatste jaar niet meer om te komen.

In een interview voor GastVrij (2021) dat Ina Braber met hem had, stond te lezen: “Hans geeft zijn leven een ruime acht. Met als motto: Altijd moed houden, morgen komt er een nieuwe dag.”

Hans, een blijmoedige man, een lief en aimabel mens, is niet meer. Moge zijn gedachtenis ons tot zegen zijn.

Een week na haar 90e verjaardag is op 30 maart overleden Cornelia Johanna van Putte-Versprille. Corrie werd geboren op 23 maart 1936 in Terneuzen en trouwde met Leendert van Putte. Samen hebben ze lange tijd geboerd op zijn ouderlijke boerderij in Zonnemaire  waar ze twee zoons kregen. Na pensionering verhuisden ze naar de Schelphoekstraat hier in Zierikzee en werd zij lid van onze gemeente.
Corrie bezocht graag de diensten en zong mee in de Cantorij.

De dood van haar man 1,5 jaar geleden had grote impact, zodanig dat ze in de Wieken moest gaan wonen. Daar leefde ze weer wat op,  maakte weer korte wandelingen met haar rollator en genoot van de ritjes met ‘onze’ Marcel Schiettekatte op de duofiets. 

Een hartelijke vrouw, die genoot van klassieke muziek, haar piano en bloemen.
Dat ze nu haar rust gevonden mag hebben. 

Moge haar gedachtenis ons tot zegen zijn.
Franck Ploum.

Met een voor onze kleine gemeente uitstekende opkomst hebben wij na de viering opnieuw met elkaar gesproken over de toekomst van onze gemeente. Uit de meerjarenraming blijkt dat we er tot 2033 financieel goed voor staan. Onze zorg richt zich op de vervulling van functies en taken in de komende jaren. Wij zijn hierin kwetsbaar. De kerkenraad is begonnen opties te verkennen voor een zo goed mogelijk voortbestaan van onze gemeente. Dit traject loopt nog. Het doel is dat er ‘iets klaar ligt zodra de noodzaak zich aandient’.